Aðkoma Alþingis að Evrópumálunum álitin formsatriði

Því er haldið fram á vefnum Orðið á götunni að undirbúningur sé kominn á fullt í utanríkisráðuneytinu fyrir viðræður um inngöngu í Evrópusambandið. Þannig sé t.a.m. þegar farið að hafa samband við hina ýmsu hagsmunaaðila innanlands og þrýsta á þá að undirbúa tilnefningar fulltrúa í ráðgjafarhópa sem ætlað er að vera íslensku viðræðunefndinni til aðstoðar. Ennfremur kemur fram að þessi undirbúningur innan veggja ráðuneytisins sé ekki án vitundar og vilja Össurar Skarphéðinssonar, utanríkisráðherra.

Fram kemur á vefnum að það sama sé uppi á teningnum hjá ráðamönnum í Brussel. Þar á bæ sé þegar farið að leggja á ráðin hverjir verði í nefnd Evrópusambandsins sem ræða mun við fulltrúa Íslands. Þá segir að þeir sem ráði ferðinni í þessum málum telji aðkomu Alþingis og utanríkismálanefndar þingsins einungis formsatriði. Þeir líti svo á að niðurstaðan sé þegar fengin.

Þess má geta að þetta þarf ekki að koma á óvart m.a. í ljósi þess að fyrir liggur að þáverandi utanríkisráðherra, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, var þegar farinn að undirbúa viðræður við Evrópusambandið sl. haust samhliða því sem Samfylkingin hóf að þrýsta á þáverandi samstarfsflokk í ríkisstjórn, Sjálfstæðisflokkinn, að breyta stefnu sinni í Evrópumálum.

Að lokum má nefna að þessi vinnubrögð eru í fullkomnu samræmi við þau vinnubrögð sem stunduð eru af Evrópusambandinu sjálfu. Lýðræðislegar afgreiðslur mála eru aðeins taldar formsatriði þar á bæ. Gott dæmi um þetta er svokallaður Lissabon-sáttmáli sambandsins, en fyrir löngu er byrjað að setja á laggirnar stofnanir sem kveðið er á um í honum þrátt fyrir að hann hafi enn ekki fengið samþykki allra ríkja þess.

Heimildir:
Byrjað að undirbúa ESB-viðræður (Eyjan.is/ordid 10/06/09)
Formennska í samninganefnd (Eyjan.is/ordid 20/06/09)

Þjóðin mun ekki eiga síðasta orðið um ESB

Jóhanna Sigurðardóttir, forsætisráðherra, upplýsti á Alþingi þann 18. júní að stefna ríkisstjórnarinnar væri að halda einungis ráðgefandi þjóðaratkvæði um hugsanlegan samning um inngöngu í Evrópusambandið en ekki bindandi. Þetta staðfesti Jóhanna í svari við fyrirspurn Bjarna Benediktssonar, formanns Sjálfstæðisflokksins. Bjarni benti á að þetta þýddi að íslenska þjóðin hefði ekki síðasta orðið um málið heldur ríkisstjórnin sem tæki endanlega ákvörðun um það hvort hún færi eftir niðurstöðunni eða ekki.

Bindandi þjóðaratkvæðagreiðsla þýddi að breyta þyrfti stjórnarskránni og þar sem Samfylkingunni liggur lífið á að koma Íslandi inn í Evrópusambandið sem allra fyrst álítur forysta hennar slíkt aðeins til þess fallið að tefja fyrir því markmiði. Sama á við um þjóðaratkvæði um það hvort sækja skuli um inngöngu í sambandið. Kjósendur verða því að sætta sig við það að ríkisstjórnin hafi síðasta orðið en ekki þeir sjálfir um það hvort gengið verði í Evrópusambandið ef áform hennar ná fram að ganga.

Þess má geta að nú þegar er gert ráð fyrir þjóðaratkvæði í stjórnarskránni í tveimur tilfellum, ef forseti neitar að undirrita lög frá Alþingi og ef breyta á sambandi ríkisins og þjóðkirkjunnar. Í þeim tilfellum væri um bindandi þjóðaratkvæði að ræða sem stjórnvöld hefðu ekkert val um að virða eða virða ekki. Eðlilega vaknar sú spurning hvort ásættanlegt sé að fram fari léttvægara þjóðaratkvæði um eins stórt hagsmunamál fyrir íslensku þjóðina og það hvort fullveldi Íslands verði framselt til Evrópusambandsins eða ekki?

Heimildir:
Ráðgefandi þjóðar­atkvæðagreiðsla um ESB nægjanleg, segir forsætis­ráðherra
(Amx.is 18/06/09)
Bjarni: Þjóðin mun ekki eiga síðasta orðið um ESB
(Vísir.is 18/06/09)

Tengt efni:
Verður aðeins haldið ráðgefandi þjóðaratkvæði um ESB?

 

„Látum ekki hvarfla að okkur að ganga í ESB“

Jón Bjarnason, sjávarútvegsráðherra, sagði í viðtali við Fiskifréttir 18. júní sl. að Íslendingar ættu að slá skjaldborg um íslenskan sjávarútveg og landbúnað og fullveldi Íslands og ekki láta það hvarfla að sér að ganga í Evrópusambandið. „Eftir að hafa rætt við helstu talsmenn fiskveiða og fiskvinnslu í Bretlandi nýverið styrktist þessi skoðun mín enn frekar og var ég þó gallharður fyrir,“ segir Jón.

Heimild:
Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra: Látum ekki hvarfla að okkur að ganga í ESB (Vb.is 18/06/09)

 

Fleiri skora á þingmenn VG að hafna ESB tillögu

Þann 15. júní sl. sendi Félag Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs í Skagafirði frá sér ályktun þar sem forysta flokksins var gagnrýnd fyrir að hafa opnað á inngöngu í Evrópusambandið þrátt fyrir þá stefnu hans að vera á móti slíkri inngöngu. Sömuleiðis hvatti félagið þingmenn flokksins til þess að hafna þingsályktunartillögu ríkisstjórnarinnar um að sótt yrði um inngöngu í sambandið. Þann 17. júní sendi Félag Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs í Hveragerði og Ölfusi frá sér hliðstæða ályktun.

Ályktunin í heild hljóðar svo:

„Svæðafélag Vinstrihreyfingarinnar græns framboð í Hveragerði og Ölfusi tekur undir ályktun svæðafélags VG í Skagafirði sem birt var í morgunblaðinu þann 15.06.2009, en þar segir meðal annars:

Félag vinstrihreyfingarinnar græns framboðs í Skagafirði minnir á samþykktir flokksins og yfirlýsingar fyrir nýliðnar alþingiskosningar þar sem alfarið er hafnað Evrópusambandsaðild og ítrekað að hagsmunum Íslendinga sé best borgið utan sambandsins.

VG er eini flokkurinn sem á sæti á alþingi sem hefur frá upphafi talað skýrt í þessum efnum. Því skorar félagið á þingflokk VG að beita sér gegn því að frekari skref verði stigin í átt til Evrópusambandsaðildar og hafna þingsályktunartillögu Samfylkingarinnar um aðildarviðræður.

Á þeim mánuðum sem liðnir eru frá hruni íslensks efnahagslífs hafa alþingismenn og stjórnvöld nú þegar sóað of miklum tíma og orku í umræðu um Evrópusambandsaðild og hefur það komið niður á öðrum og brýnni verkefnum til samfélagslegrar endurreisnar.

Svæðafélag VG í Hveragerði og Ölfusi  vill minna forystu og þingmenn flokksins á ályktun landsfundar VG um ESB og einnig þær yfirlýsingar sem flokkurinn gaf kjósendum sínum fyrir síðustu kosningar um ESB. Félagið lýsir einnig yfir fullum stuðningi við þingmann VG á Suðurlandi Atla Gíslason í andstöðu hans við frumvarpið og við þá þingmenn VG sem lýst hafa sig andvíga fram komnu frumvarpi. Félagið hvetur einnig þingmenn allra flokka á alþingi að sameinast um átak í efnahagsmálum þjóðarinnar láti af frekari tímaeyðslu í ESB umræður við núverandi aðstæður.“

Heimild:
Ályktun svæðisfélags VG í Hveragerði og Ölfussi birtist hér í heildsinni en styttri útgáfa var birt í mbl þann 17 06 2009 (Rafng.blog.is 17/06/09)

Tengt efni:
Hvetja þingmenn VG til þess að hafna viðræðum við ESB

 

Öllu skal fórnað fyrir inngöngu í Evrópusambandið

Sturla Böðvarsson, fyrrv. forseti Alþingis og ráðherra, flutti ávarp við hátíðarhöld á 17. júní á fæðingarstað Jóns Sigurðssonar, forseta, á Hrafnseyri við Arnarfjörð. Í ræðunni minntist Sturla m.a. óbifanlegrar sannfæringar og málatilbúnaðar Jóns Sigurðssonar og samtíðarmanna hans: „Vert er að minna okkur á að því frelsi sem Jón Sigurðsson og samtíðarmenn hans skópu megum við ekki fórna né láta fara forgörðum í ölduróti heimskreppu eða vegna stundarhagsmuna.“ Sturla gangrýndi ennfremur mjög núverandi ríkisstjórn og hvernig hún ætli sér að  að fórna auðlindum þjóðarinnar fyrir stundarhagsmuni með því að sækja um inngöngu í Evrópusambandið.

„Öllu skal fórnað til að ná því markmiði. Það er gert þegar verst stendur á fyrir okkur. Vilji stjórnvalda virðist standa til þess að draga niður þjóðfána okkar, sem er tákn okkar sem sjálfstæðrar þjóðar, og draga þess í stað að húni fána Evrópusambandsins. Sá fáni mun yfirgnæfa allt hér og skapa óróleika og klofning meðal þjóðarinnar ef fram fer sem horfir.  Gegn því verðum við að berjast og tryggja  hagsmuni okkar, ekki síst þeirra sem lifa af því sem landið gefur, í sjávarbyggðum og sveitum landsins.“

Sturla minnti einnig á að innviðir samfélagsins væru sterkir og þjóðin væri vel menntuð og þess vegna gæti þjóðin brotist út úr þeim vanda sem hún glímir við um þessi misseri.

Ræðu Sturlu má nálgast í heild hér.

Heimild:
Hátíðarræða á Hrafnseyri við Arnarfjörð (Sturla.is 17/06/09)

 

„Ekki gera sömu mistök og við gerðum!“

Dagana 14.-17. júní sl. voru staddir hér á landi á vegum Heimssýnar, hreyfingar sjálfstæðissinna í Evrópumálum, þrír gestir frá Bretlandseyjum, tveir Skotar og einn Norður-Íri. Tilgangurinn með heimsókn þeirra var að miðla Íslendingum af reynslu heimabyggða sinna af sameiginlegri sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins sem þær hafa búið við í á fjórða áratug. Reynslan af fiskveiðistjórnun sambandsins er vægast sagt hörmuleg og hefur hún gengt lykilhlutverki í leggja stærstan hluta sjávarútvegar aðallega í Skotlandi í rústir. Skoski fiskveiðiflotinn er í dag aðeins þriðjungur af því sem hann var þegar Bretland gekk í forvera Evrópusambandsins, aflaheimildir Skota hafa dregist stórkostlega saman og enn koma fyrirmæli frá Brussel um að skera verði sífellt meira niður.

Þarna voru á ferðinni þeir dr. James Wilkie sem er menntaður í stjórnskipunarrétti og hefur sinnt ráðgjafastörfum fyrir austurísk stjórnvöld á sviði utanríkismála og fyrir skosk útgerðasamtök vegna sameignlegrar sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins. Í dag starfar hann fyrir iðnaðar- og þróunarstofnun Sameinuðu þjóðanna. Leslie Girvin sem er varaformaður bresku sjómannasamtakanna FAL og sömuleiðis varaformaður útgerðarsamtakanna NIFPO á Norður-Írlandi. Hann hefur stundað sjómennsku í hartnær hálfa öld og rekur í dag útgerð á Norður-Írlandi. Og loks Peter Adams sem er framkvæmdastjóri breska stjórnmálaflokksins UK Independence Party í Skotlandi.

ESB hefur alltaf lokaorðið
Bresku gestirnir funduðu með ýmsum forystumönnum hér á landi á meðan á heimsókn þeirra stóð, bæði í atvinnulífinu og í stjórnmálunum, og héldu síðan framsögur á vel sóttum fundi Heimssýnar sem fram fór í Háskóla Íslands 16. júní. Fjölmargt fróðlegt kom fram í máli þeirra en rauði þráðurinn var sá að engar líkur væru á því að Íslendingar fengju einhverja sérmeðferð í sjávarútvegsmálum eða öðru ef þeir sæktu um inngöngu í Evrópusambandið í neinu sem máli skipti. Þeir gáfu ekkert fyrir fréttir um að hugsanlega stæði til að draga eitthvað úr miðstýringu innan sambandsins í sjávarútvegsmálum og færa vald til svæðisráða þar sem hagsmunaaðilar gætu komið meira að ákvarðanatökum.

Þeir bentu á að ráðamenn í Brussel hefðu alltaf lokaorðið í sjávarútvegsmálum innan Evrópusambandsins, m.a. vegna þess að samkvæmt Amsterdam-sáttmála sambandsins kæmi skýrt fram að allt vald sem framselt væri til þess frá ríkjum þess gæti aldrei farið til baka aftur. Að færa völd frá Evrópusambandinu til ríkja sambandsins eða annarra aðila innan ríkjanna væri einfaldlega brot á sáttmálanum. Það gæti því aldrei gerst. Það sem í mesta lagi gæti gerst væri að ákvarðanir væru að nafninu til teknar af slíkum aðilum en í raun væri þegar búið að leggja línurnar fyrir þær í Brussel. Lokaorðið yrði þannig alltaf hjá ráðamönnum Evrópusambandsins.

Engin trygging í hlutfallslegum stöðugleika
Bretarnir vöktu athygli á því að lykilatriðið í öllum sáttmálum og lagasetningu Evrópusambandsins, þ.m.t. í sameiginlegu sjávarútvegsstefnunni, væri jafn aðgangur að sameiginlegum auðlindum. „Sameiginlegt“ í skilningi sambandsins þýddi það sem tilheyrði öllum. Íslenska fiskveiðilögsagan heyrði sögunni til ef Ísland gengi í Evrópusambandið og yrði eftirleiðis aðeins hluti af sameiginlegri lögsögu sambandsins. Regluna um svokallaðan hlutfallslegan stöðugleika væri hvergi að finna í sameiginlegri sjávarútvegsstefnu sambandsins enda væri hún aðeins hugsuð sem tímabundið fyrirkomulag. Það segði sig væntanlega sjálft að slík regla, sem kveður á forgang ríkja að miðum í ljósi sögulegrar reynslu, kæmi illa heim og saman við jafnan aðgang að sameiginlegri auðlind.

Þeir sögðu að ákvarðanir Evrópusambandsins um að skera sífellt niður breska fiskveiðiflotann og aflaheimildir þeirra undanfarin ár og áratugi væru ekki byggðar á vísindalegum grunni heldur hefði verið um pólitískar ákvarðanir að ræða. Markmiðið væri að draga nógu mikið úr veiðigetu Breta til þess að þeir gætu ekki veitt allan kvóta við Bretland. Þannig væri hægt að koma aflaheimildunum til útgerða í öðrum ríkjum Evrópusambandsins og uppfylla smám saman grundvallaratriði sjávarútvegsstefnunnar um sameiginlegan aðgang. Þetta hefði gerst í miklum mæli og væri í dag stór hluti breskra aflaheimilda í eigu aðallega spænskra og hollenskra útgerðaraðila. Ástæðan væri sú að gjöful fiskimið hefðu verið við Bretland og væru enn að stóru leyti en búið væri að rústa flestum öðrum miðum innan sambandsins.

Einskis nýt efnahagsleg tengsl
Bretarnir fjölluðu um tilraunir breskra stjórnvalda til þess að koma í veg fyrir færslu breskra aflaheimilda til annarra ríkja innan Evrópusambandsins. Það hefði tekið fimm ára réttarhöld og að lokum hefði Hæstiréttur Evrópusambandsins (European Court of Justice) komist að þeirri niðurstöðu að Bretar gætu ekki meinað útgerðum frá öðrum ríkjum sambandsins að kaupa breskar aflaheimildir, enda úrskurðaði dómstóllinn ávallt í þágu aukins samruna innan þess. Svo bresk stjórnvöld gætu haldið andlitinu var þeim heimilað að setja reglur sem kveða á um ákveðin efnahagsleg tengsl þeirra skipa sem stunda fiskveiðar við Bretland við landið. Aðeins þarfi þó að uppfylla eitt skilyrði um slík tengsl af nokkrum. Eitt þeirra er að landa þurfi a.m.k. tvisvar á ári í breskri höfn. Þetta geri erlendu skipin, landa tvisvar á ári einhverju lítilræði og landa síðan að öðru leyti í heimalandi útgerðarinnar.

Þeir sögðu ennfremur frá því að nýlega hefðu verið opinberuð í Bretlandi gögn þar sem fram kemur að Edward Heath, sem var forsætisráðherra Breta þegar þeir gengu í forvera Evrópusambandsins, hafi verið fullkunnugt um að langtímamarkmið Evrópusamrunans væri að skapa eitt ríki og ennfremur að þátttaka í honum myndi að lokum ganga að breskum sjávarútvegi dauðum. Viðbrögð Heath voru þau að segja að sjávarútveginum væri fórnandi fyrir stærri hagsmuni eða það sem hann kaus að kalla „the greater good“.

Einungis aðlögunartími í boði
Spurðir að því hvort Íslendingar gætu ekki breytt sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins innanfrá sögðu þeir því miður engar líkur á því. Bentu þeir m.a. á í þeim efnum að Bretar hefðu verið í sambandinu og forvera þess í hátt í fjóra áratugi og allar götur síðan reynt að breyta stefnunni en án alls árangurs. Þó væru Bretar eitt stærsta ríki Evrópusambandsins og með vægi innan þess eftir því.

Þeir bentu á að Bretar hefðu fengið tíu ára aðlögunartíma að sjávarútvegsstefnu Evrópusambandsins þegar þeir gengu forvera þess í byrjun 8. áratugarins. Í fyrstu hefði lítið sem ekkert breyst en að þeim tíma liðnum hefði stefnan lent á þeim með fullum þunga. Það væri það eina sem Íslendingum gæti staðið til boða, tímabundinn aðlögunartími líkt og Norðmönnum var boðinn á sínum tíma.

Að lokum hvöttu bresku gestirnir Íslendinga til þess að gera ekki sömu mistök og Bretar gerðu á sínum tíma.

 

Heimssýn óskar Íslendingum til hamingju með daginn!

Heimssýn, hreyfing sjálfstæðissinna í Evrópumálum, óskar Íslendingum nær og fjær til hamingju með 65 ára afmæli sjálfstæðisins. Sjálfstæði þjóðarinnar var landað 17. júní 1944 en þar með lauk ekki sjálfstæðisbaráttunni heldur snerist hún eftirleiðis um það að standa vörð um það sem áunnist hafði. Sennilega hefur sjálfstæði þjóðarinnar aldrei verið í eins mikilli hættu og það er í dag og því brýnt að allir þjóðhollir Íslendingar leggi sitt að mörkum til þess að tryggt verði að full ástæða verði til þess að halda 17. júní hátíðlegan um ókomna tíð.

Verður aðeins haldið ráðgefandi þjóðaratkvæði um ESB?

Ríkisstjórnin hefur langt fram frumvarp til laga um þjóðaratkvæðagreiðslur þar sem m.a. er gert ráð fyrir að einfaldur meirihluti þingmanna geti farið fram á að haldið verði ráðgefandi þjóðaratkvæði um ákveðin mál. Þetta eigi að tryggja að þjóðin eigi síðasta orðið í meiriháttar málum. Hvernig sem það er fengið út þegar þjóðaratkvæðið yrði aðeins ráðgefandi en ekki bindandi. Mat manna mun vera að til þess að þjóðaratkvæði geti verið bindandi þurfi að breyta stjórnarskránni.

Eðli málsins samkvæmt vaknar spurning um það hvernig þetta snerti þá stefnu ríkisstjórnarflokkanna að senda umsókn um inngöngu í Evrópusambandið til Brussel leggi Alþingi blessun sína yfir þau áform. Verður hugsanleg þjóðaratkvæðagreiðsla um inngöngu í sambandið þannig aðeins ráðgefandi en ekki bindandi? Ríkisstjórninni hefur legið svo á í því máli að fjölda spurninga eins og þessari er einfaldlega ósvarað enda er heimavinnan nánast engin. Þannig liggur í raun ekkert fyrir um það hvernig hugsanlegt umsóknarferli verði komi til þess.

Ef þjóðaratkvæðið ætti að vera bindandi yrði ferlið sennilega að vera þannig að eftir að samningur um inngöngu lægi fyrir yrði þing rofið og boðað til kosninga og samhliða þeim yrði stjórnarskránni breytt. Ný ríkisstjórn yrði síðan að boða til þjóðaratkvæðis um inngönguna. Ef þjóðaratkvæðið ætti aðeins að vera ráðgefandi þá væri hægt að halda þjóðaratkvæðið samhliða þingkosningum. En það þýddi hins vegar að þjóðin hefði í rauninni ekki síðasta orðið heldur ríkisstjórnin sem væri ekki bundin af niðurstöðunni og tæki hina endanlegu ákvörðun um það hvort farið yrði eftir henni.

Ólíklegt verður að telja að íslenska þjóðin sé reiðubúin að sætta sig við annað en að hafa raunverulega síðasta orðið í þessu stóra og umdeilda máli ef til þess kemur einhvern tímann að haldið verði þjóðaratkvæði um það.

Heimild:
Meirihluti þingmanna geti knúið fram þjóðaratkvæðagreiðslur (Vísir.is 12/06/09)

Hvetja þingmenn VG til þess að hafna viðræðum við ESB

Félag Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs í Skagafirði hefur sent frá sér ályktun þar sem lögð er áhersla á að endurreisn íslensks samfélags sé brýnni en aðildarviðræður við Evrópusambandið. Minnt er á samþykktir og yfirlýsingar flokksins fyrir nýliðnar alþingiskosningar þar sem Evrópusambandsaðild er alfarið hafnað og þingmenn hans hvattir til þess að hafna þingsályktunartillögu Samfylkingarinnar um umsókn um aðild. Þá er að lokum bent á að það skjóti skökku við ef nota á hluta fjármuna sem til stendur að spara með niðurskurði á fjárveitingum til grunnstoða samfélagsins til þess að fjármagna mjög kostnaðarsamar aðildarviðræður.

Ályktunin fer í heild sinni hér á eftir:

„Félag vinstrihreyfingarinnar græns framboðs í Skagafirði minnir á samþykktir flokksins og yfirlýsingar fyrir nýliðnar alþingiskosningar þar sem alfarið er hafnað Evrópusambandsaðild og ítrekað að hagsmunum Íslendinga sé best borgið utan sambandsins.

VG er eini flokkurinn sem á sæti á alþingi sem hefur frá upphafi talað skýrt í þessum efnum. Því skorar félagið á þingflokk VG að beita sér gegn því að frekari skref verði stigin í átt til Evrópusambandsaðildar og hafna þingsályktunartillögu Samfylkingarinnar um aðildarviðræður.

Á þeim mánuðum sem liðnir eru frá hruni íslensks efnahagslífs hafa alþingismenn og stjórnvöld nú þegar sóað of miklum tíma og orku í umræðu um Evrópusambandsaðild og hefur það komið niður á öðrum og brýnni verkefnum til samfélagslegrar endurreisnar.

Á sama tíma og til stendur að fara í sársaukafullan niðurskurð á fjárveitingum til grunnstoða íslensks samfélags og velferðarþjónustu skýtur það skökku við ef hluti fjármuna sem þannig eru sparaðir verða notaðir til að fjármagna mjög kostnaðarsamar aðildarviðræður.” 

Heimild:
Þingflokkur VG hvattur til að beita sér gegn aðildarviðræðum (Mbl.is 14/06/09)

Meirihluti Íslendinga vill viðræður en ekki umsókn

Ný skoðanakönnun sem Capacent Gallup gerði fyrir Morgunblaðið sýnir tæplega 58% stuðning við það að hafnar verði aðildarviðræður við Evrópusambandið. Er þetta talsvert minni stuðningur en mælst hefur í síðustu könnunum og bendir til þess að hann sé að dragast saman. Þannig vildu rúm 61% viðræður í sambærilegri könnun Capacent Gallup í maí sl. og 64% í mars. Skoðanakannanir Fréttablaðsins á þessu ári hafa hins vegar sýnt meirihluta gegn því að sótt verði um aðild að Evrópusambandinu, en forsenda þess að hægt sé að hefja viðræður við sambandið er að fyrst verði send inn slík umsókn.

Ef marka má skoðanakönnunina vill meirihluti Íslendinga viðræður við Evrópusambandið en ekki að sótt verði um inngöngu í sambandið. Það þarf ekki að koma á óvart í ljósi þess að rekinn hefur verið mikill áróður hér á landi á liðnum árum fyrir því að hægt sé að fara í viðræður um inngöngu í Evrópusambandið til þess eins að sjá hvað sambandið hafi upp á að bjóða. Nokkuð sem í langflestum tilfellum er þegar ljóst og þarf ekki viðræður við sambandið til þess að kynna sér það. Fólk virðist fyrir vikið telja “aðildarviðræður” mun léttvægara fyrirbæri en “aðildarumsókn”. Þess ber að geta að miklu minni stuðningur mælist ávallt í skoðanakönnunum við aðild að Evrópusambandinu sem slíka en aðildarviðræður.

Sú þingsályktunartillaga sem ríkisstjórnin hefur lagt fyrir Alþingi kveður einmitt á um að sótt verði um inngöngu í Evrópusambandið og fyrir því er augljóslega enginn meirihlutastuðningur.

Heimild:
58 prósent fylgjandi ESB-viðræðum (Mbl.is 13/06/09)